ምክረ ሐሳብ

የስቴፋኒ ሜየር ምሽት የዘመኑ ታላቅ የኅትመት ክስተት የሆነው የአራት ክፍል ተከታታይ ታሪክ የመጀመሪያው መጽሐፍ ነው። በላዩ ላይ ሲታይ ቀላል ታሪክ ነው፦ አሥራ ሰባት ዓመት የሆናት ልጅ ወደ አንዲት ትንሽ፣ ዝናባማ ከተማ ትዛወራለች፣ በአዲሱ ትምህርት ቤቷ ቆንጆና ራቅ ያለ ወጣት ታገኛለች፣ ትፋቀረዋለችም። ችግሩ ግን ይህ ወጣት፣ ኤድዋርድ ካለን፣ ቫምፓየር መሆኑ ነው፣ በዓለም ላይ ከሁሉ በላይ የሚፈልገውም ደሟን ነው። መጽሐፉ ማንኛውም ቅጽበት አንዳቸውን ሊገድል በሚችል ልዩነት ተለያይተው፣ እርስ በርስ ለመዋደድ የሚሞክሩ ሁለት ሰዎች ታሪክ ነው።

መጽሐፉ ለሦስት ዓይነት አንባቢ ነው። ፊልሞቹን ያየ፣ ወይም ስሙን ለዓመታት የሰማ፣ ዋናው መጽሐፍ በውኑ ምን እንደሚል ማወቅ የሚፈልግ አንባቢ። የመጀመሪያውን ሁሉን የሚውጥ የልብ ወለድ ፍቅር የሚያገኝ ወጣት አንባቢ፣ መጽሐፉ የተጻፈውና ያሸነፈውም ለዚህ ታዳሚ ነው። እና አንድ ሙሉ ትውልድ የሚያነብበትን መንገድ የቀረጸውን ታሪክ ለመረዳት የሚፈልግ ወላጅ፣ መምህር ወይም አዋቂ አንባቢ።

መጽሐፉን ለመክፈት ዋጋ ያለው ከፍቅሩ በታች ያለው ሞተር ነው። ሜየር በማንኛውም የፍቅር ታሪክ ውስጥ ያለውን እጅግ ጥንታዊ ውጥረት፣ ማለትም እንዳትቀርበው ወደተነገረህ ሰው የመሳብ ስሜትን ትወስድና ቃል በቃል ታደርገዋለች፦ ኤድዋርድ ከቤላ ጋር የሚያሳልፈው እያንዳንዱ ቅጽበት እሷን የመግደል ፍላጎቱን እየተቋቋመ ነው። አጻጻፉ ቀላልና ፈጣን ነው፣ በረዥሙ ተውጦ እንዲነበብ የተሠራ፣ ሚሊዮኖችም ማስቀመጥ እንዳቃታቸው ተናግረዋል። በራሱ መልክ ሲታይ፣ ምሽት ስለ ፍላጎት፣ ስለ ራስን መግዛት፣ እና አንድን ነገር ለዘላለም የመያዝ ምኞት የሚተርክ ጥናት ነው፣ ጭራቅ ላለመሆን በጣም በሚታገል ጭራቅ በኩል የተነገረ።

ዋና ቁምነገሮች

መነሻው የፍቅር ታሪክን ወደ ሕልውና ትግል ይለውጠዋል። ቤላ ተፈጥሮው የሰው ደም መጠጣት የሆነ ፍጡርን ትወዳለች፣ ስለዚህ በተቀራረቡ ቁጥር እሷ ይበልጥ አደጋ ላይ ትወድቃለች፣ ፍቅሩም በዚያ ቋሚ፣ ጸጥ ያለ የአደጋ ጩኸት ላይ ይሮጣል።
የፎርክስ ከተማ ራሷ ልክ እንደ ገጸ ባሕርይ ናት። ሜየር መጽሐፉን በአሜሪካ እጅግ ደመናማ በሆነ ቦታ ያስቀመጠችው፣ በፀሐይ ብርሃን የሚያብረቀርቁ ቫምፓየሮች ፀሐይ ብርቅ የሆነባት ከተማ ስለሚያስፈልጋቸው ነው።
ካለኖች አዳኝ ላለመሆን የመረጡ ቫምፓየሮች ናቸው። የኤድዋርድ ቤተሰብ የእንስሳትን ደም ብቻ ይጠጣል፣ ራሳቸውንም “የአትክልት ተመጋቢዎች” ብለው ይጠሩታል፣ ይህም በዙሪያቸው ያሉ ሰዎችን ከመግደል የሚከለክላቸውን የዘላለም ራስን የመከልከል ሕይወት የሚገልጽ የውስጥ ቀልድ ነው።
ኤድዋርድ ኃያል ነው፣ ቤላ ግን ሊያነባት የማይችላት ብቸኛ አእምሮ ናት። ከእሷ በስተቀር የሁሉንም ሰው ሐሳብ ይሰማል፣ ከመኪና ፈጥኖ ይሮጣል፣ መኪናንም በእጁ ለማስቆም የሚበቃ ጥንካሬ አለው፣ ቢሆንም መጀመሪያ የሳበውና ያስጨነቀው የእሷ ጸጥታ ነው።
የመጽሐፉ ልብ አንዲት ዐረፍተ ነገር ናት። “እንዲህ አንበሳው በጉን አፈቀረ” ይላል ኤድዋርድ፣ በአንድ ትንፋሽ ውስጥ ርኅራኄውንም ስጋቱንም እየሰየመ።
አደጋው አንድ አዳኝ ሲመጣ ውጫዊ ይሆናል። ጄምስ የተባለ መንገደኛ ቫምፓየር ቤላን አሽትቶ ካገኛቸው አዳኞች ሁሉ እጅግ የሚስብ አድርጎ የሚይዝ ተከታታይ አዳኝ ነው፣ የፍቅር ታሪኩም ወደ ሀገር አቋራጭ ማሳደድ ይለወጣል።
ታሪኩ በመልስ ሳይሆን በጥያቄ ይጠናቀቃል። ቤላ ለዘላለም አብረው እንዲኖሩ ኤድዋርድ ቫምፓየር እንዲያደርጋት ትፈልጋለች፣ እሱ ግን የሰው ሕይወቷን ለማስቀረትና፣ በራሱ አባባል፣ ወደ ዘላለማዊ ጨለማ ሊዳርጋት ፈቃደኛ ስላልሆነ እምቢ ይላል። ያ ያልተፈታ ምኞት አንባቢዎችን ወደ ቀጣዮቹ ሦስት መጻሕፍት ይወስዳቸዋል።
የመጽሐፉ እውነተኛ ሞተር በመጀመሪያ መደብ ቅርበቱ ነው። ሁሉም ነገር በቤላ ቀላል፣ ቀልደኛና ራሷን በምትጠራጠር ትረካ በኩል ወደ አንባቢው ይደርሳል፣ ይህም ብዙ አንባቢዎች ታሪኩ በገጽ ላይ ላለ ገጸ ባሕርይ ሳይሆን ለራሳቸው እየሆነ እንዳለ እንዲሰማቸው ያደርጋል።

ጥልቅ ማጠቃለያ

መጽሐፉ ሙሉ በሙሉ በቤላ የመጀመሪያ መደብ ድምፅ የተተረከ ነው፣ ይህም አብዛኛው ውበቱ ነው፦ አንድ ተራ፣ ራሷን ዝቅ የምታደርግ ልጅ ላይ የተለየ ነገር ሲደርስ አንባቢው በራሷ አእምሮ ውስጥ ተቆልፎ ይቀመጣል። ሴራው በግልጽ መስመር ይጓዛል፦ ትደርሳለች፣ ትፋቀራለች፣ አደጋ ይመጣል፣ ትድናለችም፣ ቀጥሎም ወደ ቀሪው ተከታታይ ታሪክ በር የሚከፍት አጭር መደምደሚያ አለ።

ወደ ዝናቡ የተዛወረች ልጅ

ኢዛቤላ ስዋን፣ ቤላ ተብላ የምትጠራው፣ ከፀሐያማዋ ፊኒክስ ወጥታ ከአባቷ ከቻርሊ ጋር ለመኖር ወደ ፎርክስ፣ ዋሽንግተን ትሄዳለች፣ ቻርሊ የፎርክስ የፖሊስ አዛዥ ነው። ይህን የምታደርገው ወጣቷና እረፍት የለሽ እናቷ ሬኔ ከአዲሱ ባሏ ከፊል ጋር መጓዝ እንድትችል ነው፣ ፊል ዝቅተኛ ሊግ የቤዝቦል ተጫዋች ነው። ቤላ ዝናቡንና ጭጋጉን ትጠላለች፣ ሳትታይ ለመኖር ትጠብቃለች፣ በትንሿ ሁለተኛ ደረጃ ትምህርት ቤት ግን አዲስ ጉድ ሆናለች፣ ወደ ቤት የተመለሰችው የአዛዡ ልጅ።

መግቢያው ከፍቅሩ በታች ጸጥ ብሎ የሚሮጠውን የቤተሰብ ቃና ያስቀምጣል። ቤላ ለቤት አያያዝ ለማይመች አባቷ ምግብ ታበስላለች፣ ስለ ተበታተነችው እናቷም ከሩቅ ትጨነቃለች፣ በሕይወቷ አዋቂዎችን ስትንከባከብ የለመደች ልጅ ነች። ለረዥም ጊዜ ይህ ቀላል የታዳጊ ሁኔታ ብቻ ነው፦ አዲስ ትምህርት ቤት፣ የማታውቀው ከተማ፣ ብዙም አብራው ካልኖረች ወላጅ ጋር ያለው አለመመቸት፣ መጽሐፉም የተለየ ነገር ከመምጣቱ በፊት እዚያ ጊዜውን ይወስዳል።

ራሷን የምትጠብቅ ቤተሰብ

ቤላ ካሰበችው በፍጥነት ትለምዳለች። ማይክ ኒውተን የተባለ ወዳጅ ወጣት፣ ጄሲካ የተባለች አውሪ ልጅ፣ እና አንጀላ የተባለች ይበልጥ ደግ ልጅ ወደ ተራ የትምህርት ቤት ሕይወት ይጠቅልሏታል፣ ካለኖችም ጎልተው የሚታዩት ከዚያ ተራነት አንጻር ነው። በመጀመሪያ ቀኗ ምሳ ሰዓት ቤላ አምስት እጅግ ቆንጆ፣ ገርጣ ያሉ ተማሪዎች አብረው ተቀምጠው ምንም ሳይበሉ ታስተውላለች፦ ካለኖችን። የወጣቱ የከተማ ሐኪም የካርላይል ካለንና የባለቤቱ የኤስሜ የማደጎ ልጆች ናቸው፦ ኤምት፣ ሮዛሊ፣ አሊስ፣ ጃስፐርና ኤድዋርድ።

በባዮሎጂ ክፍል ከቤላ አጠገብ የተቀመጠው ኤድዋርድ ግልጽ ጥላቻ በሚመስል ስሜት ምላሽ ይሰጣል፣ የጠረጴዛውን ጫፍ ይዞ ደወሉ እንደተደወለ ይወጣል፣ ከዚያም ለቀናት ከትምህርት ቤት ይጠፋል። ሲመለስ ግን፣ ግራ በሚያጋባ ሁኔታ፣ ደግ ሆኗል። ከዚያም በትምህርት ቤቱ የመኪና ማቆሚያ ውስጥ የክፍል ጓደኛዋ ቫን በበረዶ ላይ ተንሸራቶ ወደ ቤላ ይመጣል፣ አራት መኪና ርቆ ቆሞ የነበረው ኤድዋርድ በድንገት ከጎኗ ሆኖ ቫኑን በእጁ ያስቆመዋል፣ በብረቱም ላይ ጭረት ይተዋል። እንዴት እንደደረሰላት ወይም ያየችውን አያስረዳም። ቤላ፣ በእኩል መጠን ተስባና ፈርታ፣ እሱ እንደሚከታተላት ሁሉ እሷም በቅርበት መከታተል ትጀምራለች።

ምስጢሩን መፍታት

ፍንጩ የሚመጣው ላ ፑሽ በሚባለው አጠገብ ባለ የኩዊሌውቴ ጎሳ የመኖሪያ ቦታ ባለ የባሕር ዳርቻ ላይ ነው፣ የቤተሰብ ወዳጅ ልጅ የሆነው ጄኮብ ብላክ የጎሳውን አሮጌ ታሪኮች ልክ እንደ ፍቅር ጨዋታ ለቤላ ይነግራታል። የኩዊሌውቴ አፈ ታሪኮች ስለ “ቀዝቃዛዎቹ”፣ ስለ ቆንጆ ደም ጠጪዎች ይናገራሉ፣ እና ቅድመ አያቶቹ ሰዎችን ስለማያድኑ አንድ ዓይነት ጎሳ ጋር ስለ አደረጉት እርቅ ይተርካሉ። ቤላ አፈ ታሪኩን ከኤድዋርድ ጋር ታያይዘዋለች፣ የምታገኘውንም ሁሉ ማንበብ ትጀምራለች።

ጥርጣሬዋ የሚጠናከረው ፖርት አንጀለስ ወደ ተባለች ከተማ ስትሄድ ነው፣ ከጄሲካና ከአንጀላ ጋር ለመግዛት ሄዳ ብቻዋን ትባዝናለች፣ የሚያስፈሩ ወንዶችም ይከባት። ኤድዋርድ ከየት መጣ ሳይባል በመኪናው ብቅ ይላል፣ ወደ ውስጥ ይስባትና ወደ ደኅንነት ይወስዳታል፣ ቆይታ እስክትረዳው ድረስ በማትረዳው ቁጣ እየተንቀጠቀጠ፦ ወንዶቹን መግደል ፈልጎ ነበር። እራት ላይ ይረጋጋና የመጀመሪያውን የምስጢሩን ቁራጭ ይነግራታል፣ በዙሪያቸው ያሉ ሁሉንም ሰዎች ሐሳብ መስማት እንደሚችል፣ የእሷ ግን ሊያነባት የማይችላት ብቸኛ አእምሮ መሆኑን። ቤላ ከመሸሽ ይልቅ መልሱን እሱ ቃሉን ሳይናገር ራሷ ትደርስበታለች።

በዚህ ፍርሃት ውስጥ ለኢትዮጵያዊ አንባቢ የተለመደ ነገር አለ። ኢትዮጵያ ሰው መስለው በስውር ሰዎችን ስለሚያጠቁ ፍጡራን የራሷ ጥልቅ አፈ ታሪክ አላት፦ ቡዳ፣ የክፉ ዓይን ባለቤት ተብሎ የሚፈራው፣ እና ቀን ቀን ሰው መስሎ የሚሄደው ጠንቋይ ወይም ጅብ የሚሆነው። በምሽት ልብ ውስጥ ያለው ስጋት፣ ማለትም ቆንጆው ጎረቤት በስውር አዳኝ ሊሆን ይችላል የሚለው፣ ለኢትዮጵያዊ አንባቢ ጨርሶ እንግዳ አይደለም። ይህ መበደር ሳይሆን መገናኛ ነው፦ እያንዳንዱ ባሕል የዚህ ታሪክ የራሱ ቅጂ አለው።

ካለኖች ምን እንደሆኑ

ኤድዋርድ ለቤላ ታሪኩን ይነግራታል። ሐኪሙ ካርላይል በ1918 በጋ በሆስፒታል ውስጥ በስፔን ኢንፍሉዌንዛ እየሞተ አግኝቶት ለማዳን ቫምፓየር አደረገው፣ ስለዚህ ኤድዋርድ ለአንድ ምዕተ ዓመት ገደማ አሥራ ሰባት ዓመቱ ሆኖ ቆይቷል። ቤተሰቡ የእንስሳትን ደም ብቻ ለመጠጣት መርጧል። ጥሙን አያረካም፣ ይላል ኤድዋርድ፣ ከቶፉና ከአኩሪ አተር ወተት ጋር እያነጻጸረው፣ ግን ሰዎችን ከመግደል ለመቆጠብ የሚበቃ ጥንካሬ ይሰጣቸዋል። “ጭራቅ መሆን አልፈልግም” ይላል።

ካለኖች የሚኖሩት ሙሉ ሕይወት ራስን መግዛት ላይ የተመሠረተ ነው፦ በየዕለቱ፣ በታሰበበት መከልከል የተገራ ኃያል ምኞት። ይህ በጾም በተቀረጸ ኢትዮጵያዊ ታዳሚ ዘንድ በተለየ መንገድ ይነበባል። የኦርቶዶክስ ክርስቲያኖች ከዓመቱ ከግማሽ በላይ ይጾማሉ፣ ሙስሊሞችም ረመዳንን ይጠብቃሉ፣ ሁለቱም ወጎች ምኞትን መግራትን የሞራል ሕይወት እምብርት አድርገው ይይዙታል። ኤድዋርድ ተፈጥሮውን መቋቋሙ፣ በዚህ ብርሃን፣ እንግዳ ሳይሆን የሚታወቅ ነገር ነው።

ኤድዋርድ ለፍቅሩ ክብደት የሚሰጥ ፍርሃትም ይዟል። ራሱን ጭራቅ ይለዋል፣ ቤላን እንደ ራሱ ለማድረግም ፈቃደኛ አይደለም፣ በራሱ አባባል ወደ ዘላለማዊ ጨለማ ሊዳርጋት ስለማይፈልግ። ኃይሎቹ ብዙ ናቸው፦ ሐሳብ ያነባል፣ የእሷን ግን መስማት አይችልም፣ ከዓይን ፈጥኖ ይንቀሳቀሳል ይመታል፣ ቆዳውም በቀጥታ ፀሐይ ሥር ያብረቀርቃል፣ ይህም ቤተሰቡ ከፀሐይ የሚደበቅበት እውነተኛ ምክንያት ነው። ሌሎቹም የራሳቸው ስጦታ አላቸው። ቤላ የምትወዳት ትንሿና ቀልጣፋዋ እኅት አሊስ የወደፊቱን ብልጭታ ማየት ትችላለች፣ ሰዎች ሐሳባቸውን ሲቀይሩ ግን የወደፊቱ ይለዋወጣል። ካለኖችን አንድ የሚያደርጋቸው ደም ሳይሆን ምርጫ ነው፦ በሰዎች መካከል ሳይጎዱ ለመኖር በተወሰነ የጋራ ውሳኔ የተሳሰሩ የተሠራ ቤተሰብ ናቸው፣ ቤላም ቀስ በቀስ ወደዚያ ክበብ ትሳባለች።

አንበሳውና በጉ

የመጽሐፉ መካከለኛ ክፍል ፍቅረኝነቱ ነው፣ ውጥረቱም ያልተለመደ ነው፦ አደጋው ኤድዋርድ ቤላን ይተዋታል የሚል ሳይሆን ራሱን መግዛት አቅቶት ሊገድላት ይችላል የሚል ነው። ራሱ ሊሆን ወደሚችልበት ብቸኛ ቆንጆ ቦታ፣ ወደ ተደበቀ ሜዳ ይወስዳታል፣ በፀሐይ ሥርም ተኝቶ በውኑ ምን እንደሆነ ያሳያታል። ልትነካው እጇን ስትዘረጋ ራሱን ለመቆጣጠር ወደ ኋላ መሄድ አለበት፣ ከዚያም ተመልሶ ይፈቅድላታል። “እንዲህ አንበሳው በጉን አፈቀረ” ይላታል። የቤላ መልስ፣ እሷ ሞኝ በግ እሱም የታመመ፣ ራሱን የሚያሠቃይ አንበሳ መሆኑ፣ መጽሐፉ ግጥሚያው ምን ያህል እንግዳ መሆኑን አምኖ ይህንኑ የሚመርጥበት መንገድ ነው።

ከዚያ ወዲህ ግንኙነቱ በግልጽ ይታወቃል፣ ከሞላ ጎደል ንጹሕ ሆኖ ይቆያል፣ ሳይፈልግ ሊሰብራት በሚችልበት ቀላል እውነታ የተገታ። ኤድዋርድ ሁሌም በንቃት ጠባቂ ይሆናል፣ ይነዳታል፣ ይደግፋታል፣ የሰው አካል ምን ያህል በቀላሉ እንደሚጎዳና እንደሚደማ ይጨነቃል። ወደ ቤቱ ወስዶ ለቤተሰቡ ያስተዋውቃታል፣ እነሱም በሙቀት ይቀበሏታል፣ ከጥንቁቋ ሮዛሊ በስተቀር፣ ለተወሰነ ጊዜም መጽሐፉ አደጋው ከውጭ ከመመለሱ በፊት በደስተኛ፣ ሊሆን በማይችል ፍቅር ውስጥ መኖር ብቻ ይበቃዋል።

ሊሆን በማይችል ልዩነት መካከል ያለ ፍቅር ካሉት እጅግ ጥንታዊ ታሪኮች አንዱ ነው፣ ኢትዮጵያውያን አንባቢዎችም የአካባቢ ቅርጾቹን ያውቃሉ፦ የእምነት፣ የቤተሰብ ጥል ወይም የመደብ መስመር የሚሻገር ፍቅር፣ ሁሉም ሰው ሊሳካ አይችልም ብሎ የሚያስጠነቅቀው ጥንዶች። የሜየር ቅጂ ልዩነቱን ከተፈጥሮ በላይ ያደርገዋል ብቻ። የሰሎሞንና የንግሥተ ሳባ ጋብቻ፣ ሁለት ዓለማት የተገናኙበት፣ በዚሁ የማይቻል ኅብረት ወግ ውስጥ ይቀመጣል።

አደኑ

ፍቅረኝነቱ ወደ አስፈሪ ታሪክ የሚለወጠው ኤድዋርድ ቤላን ቤተሰቡ በነጎድጓድ ጊዜ ቤዝቦል ሲጫወት እንድታይ ሲወስዳት ነው፣ ይህም ጥንካሬያቸውን ያለ ስጋት ሊለቁ የሚችሉበት ብቸኛ ጊዜ ነው። ሦስት ተቅበዝባዥ ቫምፓየሮች ይመጣሉ፦ ሎረንት፣ ቪክቶሪያና ጄምስ። ጄምስ አዳኝ ነው፣ ለማሳደድ የሚኖር ተከታታይ፣ በቫምፓየር ጎሳ የተጠበቀች ሰው ሽታም ሊቋቋመው የማይችለው ነገር ነው። ቤላን የሕይወቱ ጨዋታ አድርጎ ይይዛታል።

ሊጠብቋት ካለኖች ይበታተናሉ፣ ቤላንም ከአሊስና ከጃስፐር ጋር ፊኒክስ ውስጥ እንድትደበቅ ይልኳታል። ጄምስ ያታልላቸዋል። ቤላ በልጅነቷ ባልስ ትለማመድበት ወደ ነበረው ስቱዲዮ፣ እናቷን እንደያዘ እንድታምን አድርጎ ይስባታል፣ ከዚያም እግሯን ይሰብራል፣ ወደ መስታወት ግድግዳዎች ይወረውራታል፣ እጇንም ይነክሳታል። ኤድዋርድ በሰዓቱ ይደርሳል፣ ቤተሰቡ ጄምስን ያጠፋዋል፣ ኤድዋርድም የመጽሐፉን እጅግ ከባድ ምርጫ ያደርጋል፦ ደሟን ከቀመሰ በኋላ ማቆም ምንም ያህል ከባድ ቢሆንም፣ እንዳትለወጥ መርዙን ከቁስሏ ይመጣል።

ምሽት እንጂ ንጋት አይደለም

ቤላ በሆስፒታል ውስጥ ትነቃለች፣ የተሰበረ እግር፣ የተሰበሩ የጎድን አጥንቶችና ሁለት ደረጃ ወርዳ እንደወደቀች የሚል የሽፋን ታሪክ ይዛ። መጽሐፉ የሚዘጋው በትምህርት ቤቱ የሙዚቃ ምሽት ላይ ነው፣ ኤድዋርድ በፕላስተር እግሯ ይዟት መጥቷል። እሷ ግን አጋጣሚው በመጨረሻ ቫምፓየር ሊያደርጋት መወሰኑን ተስፋ አድርጋ ነበር። እሱ እምቢ ይላል። ገና በደንብ ያልጀመረውን ሕይወቷን፣ የሕይወቷን ምሽት ይለዋል፣ ይህንንም እንድታስወግድ አይፈቅድም። እሷ የምትመኘው እሱ ጋር ለዘላለም መሆንን ብቻ እንደሆነ ትነግረዋለች፣ እሱም በቀላሉ ከእሷ ጋር እንደሚቆይ መልሶ፣ ይህ አይበቃም ወይ ብሎ ይጠይቃል። “ለአሁኑ ይበቃል” ትለዋለች።

ይህ ግጭት፣ በማይሞትነት በምትፈልግ ልጅና የሰው ሕይወቷን ለመጠበቅ በሚፈልግ ወጣት መካከል፣ የተከታታዩ ታሪክ ያልተፈታ ልብ ነው፣ አንባቢዎችንም ወደ ኒው ሙን፣ ኢክሊፕስና ብሬኪንግ ዶውን የሚልክ ነው።

የመዝጊያው ክርክር በውኑ ስለ ውግዘትና ስለ ከሞት በኋላ ሕይወት ነው፦ ኤድዋርድ ቤላን ወደ ዘላለማዊ ጨለማ ለመዳረግ አይፈልግም፣ ቤላም የሟች ሕይወቷን ለፍቅር ተገቢ ዋጋ አድርጋ ትይዛለች። በኦርቶዶክስ ክርስቲያንና በሙስሊም ትምህርት ለተቀረጸ ታዳሚ፣ ሜየር ከሞት በኋላ በሚመጣው ላይ የምታደርገው ክብደት የጀርባ ቀለም ሳይሆን እውነተኛው ውርርድ ነው። አንባቢው በታዳጊ ፍቅር ታሪክ ውስጥ እንኳን ጥያቄውን በቁም ነገር ሊወስደው ይችላል። ለብዙ አንባቢዎች በዓለም ዙሪያና በኢትዮጵያ፣ ምሽት ንባብን ማቆም ወደማይችሉት ነገር የቀየረ መጽሐፍ ነው፣ ይህም ያለ ንቀት ሊከበር የሚገባው ነው።

ስለ ደራሲው

ስቴፋኒ ሜየር ምንም የኅትመት ልምድ የሌላት የትንንሽ ልጆች አሜሪካዊ እናት ሳለች ነው አንድ ጠዋት ከጠራ ሕልም ነቅታ ያንኑ ቀን መጻፍ የጀመረችው። በራሷ አባባል ሰኔ ሁለት ጀምራ የመጀመሪያ ቅጂውን ከነሐሴ መጨረሻ በፊት ጨርሳለች፣ ከሦስት ወር ባነሰ ጊዜ ውስጥ፣ ብዙ ጊዜ ልጅ በጭኗ ይዛ እየሠራች። እኅቷ ኤሚሊ መጀመሪያ እንዲያነበው የፈቀደችለትና ወኪል አግኝታ ለማሳተም እንድትሞክር የገፋፋቻት ሰው ናት። ምሽት በ2005 በሊትል ብራውን ኩባንያ ታትሞ ዓለም አቀፍ ተወዳጅ ሆነ፣ ቀጥሎም ኒው ሙን፣ ኢክሊፕስና ብሬኪንግ ዶውን መጡ፣ ከዚያም ታሪኩን በዓለም ዙሪያ ያዳረሰ የፊልም ተከታታይ መጣ። ሜየር መጽሐፉን ከመላኳ በፊት በደርዘን የሚቆጠር ጊዜ እንዳነበበችውና የራሷን ጽሑፍ አንድ ገጽ አምስት ለውጥ ሳታደርግ ማንበብ እንደማትችል ተናግራለች።

ምሽት